Categorie: Sierlijke aansnijdingen

Het geheugen is de toekomst van het verleden (Paul Valéry) Spiegelbeeld Het kind staat voor de spiegel, het glas wil maar niet tonen hoe zij nog kort tevoren was. Teveel al heeft de chemo in haar aangericht, verweesd vraagt zij om een gaver aangezicht. Zij vermoedt in dat niemandsland verschanst, in het craquelé, de gratie… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen -14

De siësta van een mier. Na de eerste regels van Gekkenhuizen! sla ik het boek voor even dicht. En trek me terug in het observeren de een mier. Het korrelige tegels, de naden tussen de tegels zijn door de aanhoudende regen afgedicht met verzadigd zand. Pas wanneer er gedurende enkele dagen van droogte zullen de… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen-15

Na mijn expositie met Teun Ras in Budel -zijn getekende hymnen op Priapus worden oraal geproefd – was ik weer eens teruggevallen in mijn tijdvretende gewoonte te achterhalen wie toch de dichter was die vertaald ‘Hij die het Kwaad onder zijn Oksel droeg’ heette. Of in welke context schreef ik tien jaar terug op een… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen-13

Niets bijzonders dat ik een vergeten titel uit de rekken haal. Een mosterdgroen boekje in zakformaat uit de Sammlung Göschen: Auswahl aus griechischen Inschriften, een uitgave uit 1915. Het bevat het eerste privébriefje van Europa, een dubbelzijdig mailtje op een loden plaatje uit omstreeks 365 v.Chr. , door Duitse archeologen in 1888 gevonden –het jaar… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen -11

Toeval bestaat niet, althansvolgens de Stoïcijnenen de harde kern onder Tarotlezers en andere Paranormalici. In het kader van mijn opruimproject Operatie Blancefloer trok ik onder een stapel oud papier een setje van een proefvertaling Latijn vandaan. Ongedateerd, maar waarschijnlijk in de jaren tachtig/ negentig aan leerlingen van 3 vwo voorgelegd. Dit soortproeven vormden de opmaat… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen – 10

Handhaving – Op Nieuwjaarsdag wandel ik met Herman van Konijnenburg (zie Eros en Thanatos in Weert) langs de heuvels van het urnenveld. Een straffe wind uit een waaigat zandstraalt onze gezichten. Herman is in een goed humeur. Sinds hij zich vorig jaar maart heeft opgeworpen als permanent toezichthouder van het onmetelijke terrein- naar men beweert… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen – 9

In de kom van mijn armen ligt de tweeling te slapen. Twee weken oud. Hun zusje van bijna drie kijkt toe. Er is dan toch een broertje bij, dat bij verrassing de lezing van de opeenvolgende echogrammen met zijn voetjes heeft getreden. Aan de hand van de meest recente meting kan hij uitgroeien tot zeker… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen – 8

Je moet een jaar of negen geweest zijn dat je voor het eerst in je leven een kind zag opgebaard. Het was een meisje van vijf dat al weinig buiten kwam. Ze woonde in een zijstraat van de dorpsstraat, je zag toen voor het eerst haar huis, dat door de nummering niet in je etnografische… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen – 7

Een vriendin gaf me de raad(alle)boeken geregeld uit de kast te halen en ze eventueel in een nieuw verband terug te zetten.‘Je zult ontdekken wat je tijden terug impulsief hebt aangeschaft en gruwen van de overbodigheid’ . Zo kwam ik door haar advies bij Goed Boeren van Cato (234-149 v.C.) uit, bijna twintig jaar stond… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen -6

In het kader van een uitbreiding van de moestuin, het is te zeggen voor mijn doen een ambitieus plan, schot ik de composthoop met enkele pallets af. Ondertussen dartelt een roodborstje naar zijn/ haar gading rond in de zwarte aarde. Hij vreet het buikje vol, want er staat een lange trektocht op de agenda. Naar… Lees verder Sierlijke aansnijdingen van mijn dagen -5