Categorie: Gedichten

De straat is ijsvrij vandaag, ik kan tot aan je voordeur komen, achter de taxus weggedoken, uit vrees voor banaal gerucht en verbeelde minnaars die met hun aubades bij jou meer kansen maken. Ik een oud hert dat nog om een hinde te vechten dacht.   Ik beloof je geen marmeren muren, geen gordel van… Lees verder Fragment van een gevoel

Bernice- 1 In het stadspark rechtop gezeten teken ik op een wolk, op een pastinaak witte wolk losjes je contouren uit,  bedenk je ogen die mijn uitgestrekte leven hebben  aangerijkt.   Nu  bengel je boven de kronen van bomen, boven de befaamde ijssalon, zoals een zoete appel die aan de hoogste tak rijpend  buiten het… Lees verder Bernice 1

Alissa Dit voorjaar zwaaiden in Kleine Brogel kinderen van De Puzzle met toverstokjes, ook lieten ze koude sterretjes neerdalen op het kistje van hun Alissa, zo geknakt uit een wreed autowrak gehakt.   Vader en moeder en broertje lagen nog buiten bewustzijn te slapen, toen door de hoofdstraat een oeroud verdriet trok.   Dubbel verweesd… Lees verder Alissa

Loflied op Renée   Op een vloer die voelt als koper teken jij beweging tot vloeibare beleving uit. Op de maat van fijn ingeslepen ritmen dansen kinderen, broos en haast doorzichtig, naar hun graad van tederheid en parel zijn en wanneer zij als glimmende elfen naar jouw hand een rozenblad weven, draait een werveling, een… Lees verder Loflied op Renée

Bianca   Hij is van negentien veertien ontdekt haar kinderziel in hymnisch fijngevoelen. Hier leest het voeteneind als opsporingsbericht. Ze is van Wessem, loopt één maand stage.   Men ziet meteen de loopgraven afgekant met vluchtig hout, een weggeschoten neus of mond, modderbloed en veel  later in verlaten straten stramme kreupelgangers om een aalmoes gaan.… Lees verder Bianca

Genadebrood   April. Merels, mussen, meeuwen zomen meanderend het luchtruim af, paardenbloemen blazen al de eerste zaadpluimen in de rondte. Op wiegend fluitekruid slaapt een pyjamawants. Een boomgaard van bloesem vergeven. Ik word tachtig en weet niet onder welke dakpan het neuroarchief van mijn weemoed ligt opgeslagen: hoe het was en wie ik ben. Een… Lees verder Genadebrood

Na zijn dood trof ik in de papieren van mijn vader het volgende gedicht aan Ballade van een smokkelaarster   Lieske was een voortvarend meiske, Op Belse francsjes zeer belust. Daarom besloot ze tot een reiske, Naar de grens, in haar hart toch niet gerust. De bedoeling van het lief madammeke Stond bij haar te… Lees verder Ballade van de smokkelaarster

Aan zijn ziel kleeft het bloed van pasgeboren baby’s, een eeuwig durend merkteken, op zijn conduitestaat prijken de ruïnes van Grozny, Aleppo en nu Marioepol, de patriarch van Moskou noemt hem een Godsgeschenk Onder opgeblazen wijken een geknakte roos, een bebloede knuffel, de vergeefse greep van een moederhand, afgedekt met een geroepen laken, matroesjka’s liggen… Lees verder De haarvaten van de wrok