Categorie: Gedichten

Alissa Dit voorjaar zwaaiden in Kleine Brogel kinderen van De Puzzle met toverstokjes, ook lieten ze koude sterretjes neerdalen op het kistje van hun Alissa, zo geknakt uit een wreed autowrak gehakt.   Vader en moeder en broertje lagen nog buiten bewustzijn te slapen, toen door de hoofdstraat een oeroud verdriet trok.   Dubbel verweesd… Lees verder Alissa

Loflied op Renée   Op een vloer die voelt als koper teken jij beweging tot vloeibare beleving uit. Op de maat van fijn ingeslepen ritmen dansen kinderen, broos en haast doorzichtig, naar hun graad van tederheid en parel zijn en wanneer zij als glimmende elfen naar jouw hand een rozenblad weven, draait een werveling, een… Lees verder Loflied op Renée

Bianca   Hij is van negentien veertien ontdekt haar kinderziel in hymnisch fijngevoelen. Hier leest het voeteneind als opsporingsbericht. Ze is van Wessem, loopt één maand stage.   Men ziet meteen de loopgraven afgekant met vluchtig hout, een weggeschoten neus of mond, modderbloed en veel  later in verlaten straten stramme kreupelgangers om een aalmoes gaan.… Lees verder Bianca

Genadebrood   April. Merels, mussen, meeuwen zomen meanderend het luchtruim af, paardenbloemen blazen al de eerste zaadpluimen in de rondte. Op wiegend fluitekruid slaapt een pyjamawants. Een boomgaard van bloesem vergeven. Ik word tachtig en weet niet onder welke dakpan het neuroarchief van mijn weemoed ligt opgeslagen: hoe het was en wie ik ben. Een… Lees verder Genadebrood

Na zijn dood trof ik in de papieren van mijn vader het volgende gedicht aan Ballade van een smokkelaarster   Lieske was een voortvarend meiske, Op Belse francsjes zeer belust. Daarom besloot ze tot een reiske, Naar de grens, in haar hart toch niet gerust. De bedoeling van het lief madammeke Stond bij haar te… Lees verder Ballade van de smokkelaarster

Aan zijn ziel kleeft het bloed van pasgeboren baby’s, een eeuwig durend merkteken, op zijn conduitestaat prijken de ruïnes van Grozny, Aleppo en nu Marioepol, de patriarch van Moskou noemt hem een Godsgeschenk Onder opgeblazen wijken een geknakte roos, een bebloede knuffel, de vergeefse greep van een moederhand, afgedekt met een geroepen laken, matroesjka’s liggen… Lees verder De haarvaten van de wrok

Ooit dreef ik achter een rij van kruis-gekalkte bomen Galerie Het Gulzige Doek, waar beelden ongetemd hun intrek namen. Men was weerbarstig, beloofde veel, de wanden schuwden de satire niet. Geliefden bloeiden welig, speelden kunst en tuin en honger naar. Lange tijd meanderde men weg van deze bronnen, men golft en bridget en laat zich… Lees verder Annex, een soort mythe

Op een vloer die voelt als koper teken jij beweging tot vloeibare beleving uit. Op de maat van fijn ingeslepen ritmen, dansen kinderen, broos en haast doorzichtig, naar hun graad van tederheid en parel zijn en wanneer zij als glimmende elfen naar jouw hand een rozenblad weven, draait een werveling, een tweede vonk, hun afgelijnde… Lees verder Ballet, een loflied op Renée