Jeugdherinnering Ik moet een jaar of negen geweest zijn dat ik voor het eerst in mijn leven een kind zag opgebaard. Het was een meisje van vijf dat al weinig buiten kwam. Ze woonde in een zijstraat van de dorpsstraat, je zag toen voor het eerst haar huis, dat door de nummering niet in je… Lees verder Jeugdherinnering
De boom van wijsheid
Vandaag zou Henk 85 jaar zijn geworden. We zullen hem nooit vergeten. Monumentaal heet ik, eenzelvig, gehecht aan barre grond, mijn kroon kietelt de tenen van de goden. Sinds de bedeling der dingen groeide ik boven het proletariaat in beduimelde bossen uit Mijn terzijde biedt asiel aan vreemde vogels, aan de hemel bidt een buizerd… Lees verder De boom van wijsheid
Blyde Incomste
Blyde Incomste Voorjaar 1451, een Blyde Incomste van syn doorluchtighste Hoogheyt Graaf Jacob van Horne en Johanna van Meurs Boeren, burgers, lorrendraaiers, luistert, ook gij, wevers, schaliedekkers, magistraten, vandaag staan de stadspoorten wagenwijd open, het is feest in vrijheyde Overweert, uit straten, pleinen en stegen stijgt de geur op van braadvlees en boekweitbrood, Graad de… Lees verder Blyde Incomste
Brunhilde van Berlijn – een archeologie van een kinderangst
September 1944 was woelig en verontrustend. Ik was vier en een half. We woonden binnen het schootsveld van de V1’s en V2’s op Antwerpen. Voortdurend luchtalarm. In Zeeland werd er gevochten om de Westerschelde, belangrijk voor de geallieerden nu de aanvoerlijnen vanuit Normandië te lang waren geworden. Deze Slag om de Schelde heeft, hoewel ze… Lees verder Brunhilde van Berlijn – een archeologie van een kinderangst
Spelvreugde
Zondagmorgen. Elf uur. Oda’s ’ senioren treden aan om de oude glorie van Tungelroy te belagen. Een kransje kaalpracht in het haar, aangelengde buiken, doch nog voldoende poeier in de benen. Ik sta aan het tuinhek- mijn support reikt niet verder dan oud papier – en hoor de roofbouw op gewrichten, de treurnis om een… Lees verder Spelvreugde
Sierlijke Aansnijdingen
Sinds een week heb ik weer kippen, wat zeg ik vier scharminkels, langs biodiverse kanalen gered uit de legbatterij. Ze hebben mijn dagorde drastisch veranderd. Om zes uur schuif ik de grendel van hun nachthok open, zulks om hen te behoeden tegen de steenmarter die al enkele keren een slachting onder zijn analoge kippenbestand heeft… Lees verder Sierlijke Aansnijdingen
Fatima van horen zeggen – een ode
Vandaag is de dichter een seismograaf die de trillingen van het leven hier in kaart wil brengen. Weggestorven zijn de geluiden uit het slachthuis, bot de vlijmmessen die varkens ontbeenden, versleten de ruggen die met een lichte zwaai de slacht aan haken in koelwagens wipten, gebries en gesakkeju, de Limco een bron van ingeblikte verhalen.… Lees verder Fatima van horen zeggen – een ode
De witte jurk
Over Lidewij (1983 -1992), de dochter van Henk: Ik wilde haar belonen met een bezoek aan Artis, dat ik al lang had beloofd, maar haar herstel van de dagbehandeling vergde meer tijd dan gewoonlijk. Toen we eindelijk konden vertrekken, liep het al tegen twaalven. Voor Artis te laat. Het begon ook stevig te regenen. Met… Lees verder De witte jurk
Romeinse brug Tungelroy
Mij raakten in dit oord, door de Muzen vergeten, geen zee van klaprozen, geen ster aan de hemel, totdat Crescentia in de schaduw van gindse bomen haar roomzachte dijen openvouwde en mij, door heimwee gekweld, als terloops naar de warmte stuurde van haar gulden schede en tuchteloos opkroop naar mijn tong. Ik ben geen stoïcijn.… Lees verder Romeinse brug Tungelroy
Waar eens sperziebonen groeiden
Henk is opgegroeid in Nederlands Putte, vlakbij de Belgische grens. Dit verhaal is vermoedelijk gebaseerd op zijn jeugd. Hij was in 1956 zestien jaar oud. Augustus 1956. Het is tussen vijf en zes in de morgen. De bonenplukkers hebben zich op afspraak verzameld aan de voordeur van de Blauwe Hoeve. Een kruispunt van wegen, richting… Lees verder Waar eens sperziebonen groeiden